27/11/2009

La escuela... ¿es así como nos gusta o hay algo que podamos hacer para mejorarla?

20091127130657-maquina-escuela.jpg

Este dibujo muestra una escuela que destruye las diferencias, que iguala, que "mata". ¿Qué opiniones os merece esta viñeta? ¿Qué podríamos hacer para hacer de ella algo que potencie, quesaque lo bueno de cada uno, que forme?

27/11/2009 13:06 Autor: davidov3. Enlace permanente. No hay comentarios. Comentar.

A mal tiempo buena cara... humor terapéutico

20091127125425-competencias2.jpg

Ahora que los profes nos vemos (otra vez) con el sistema cambiando (no vaya a ser que alguno se llegue a sentir del todo cómodo o crea que conoce el sistema educativo), chistes como el de esta viñeta hacen falta.

Reír para soportar.

 

27/11/2009 12:48 Autor: davidov3. Enlace permanente. No hay comentarios. Comentar.

26/11/2009

Cómo editar un disco sin caer en la telaraña legal de la SGAE

20091126195607-sgae-no.jpg
Aquí mismo os dejo lo que me enviaron hoy:
Cómo Editar un CD sin ser socio de la SGAE  (Este comentario está extraido del foro de iPunkRock )

Me ha costado descubrir un resquicio de esperanza a los grupos que no queremos nada que ver con la SGAE. ¡Hay una posibilidad para la autoedición!
He estado en la SGAE esta mañana, he hablado en total con 4 departamentos distintos. Me ha llamado mucho la atención el enorme nivel de secretismo que tiene, llega hasta tal punto que los que allí curran SOLO SABEN de lo suyo, siendo totalmente desconocedores de las cosas mas básicas de otro departamento.
Antecedentes: Grupo que quiere editarse un CD y no puede porque la fábrica le pide el pago de los derechos de autor. El grupo no quiere ser de la SGAE porque si se hace socio tendría que pagar 0.50 eur por cada uno de sus CDs en concepto de derechos de autor que luego la SGaE le devuelve (menos la comisión y el IVA)
Iniciamos la visita:
DPTO Admision de Socios: Pues nada, segun entro le expongo el caso. Al menda no le entraba en la cabeza que no quisiera ser socio con la multitud de beneficios que tiene. Me ha mandado a reproducción mecánica porque él no podía ayudarme (ni se le veian muchas ganas).
DPTO. Reproduccion mecanica: Le cuento el caso. La señora dice que para editar un cd tienes que tener el respaldo de una compañia editorial por cojones. Le cuento que en mi caso, no tenemos editorial. Me responde que entonces nos hagamos nuestra propia compañia y nos editemos. Parece fácil, ¿no? Bien, pues como le he respondido: Y primero, hacer tu propia compañia significa:
a) Darte de alta en el IAE. Eso implica pagar IVA cada 3 meses. ¿Qué grupito desconocido se mete en ese berenjenal?
b) Registrarte como productor en la SGaE. Señora, yo NO quiero estar en la sgae.
Entonces, deducimos que quiero editarme mi disco sin compañia. Respuesta: No se puede.
Yo le alego que sí se puede, puesto que ellos gestionan para sus socios y yo tengo derecho a no serlo. Eefectivamente dice. Y respondo que entonces porqué la fabrica me pide serlo. Ella al final tiene que admitir que es por el contrato que (teoricamente no) les obligan a firmar a los fabricantes: solo pueden sacar CDs una vez abonados los derechos de autor, y para abonarlos, tienes que ser socio de la SGaE. Al final reconoce que la SGaE ( y me ha sorprendido ), mata al mercado para todo aquel que no sea socio y le impide editar. Aunque como dice ella “las cosas estan asi, no obligamos directamente”.
Ante mi argumentación de que la SGaE actuaba como si para casarte por lo civil tuvieras que estar bautizado antes, se ha callado y ha dicho por lo bajini: Teóricamente no es necesario, pero efectivamente, es así.
Seguiamos hablando y la he dicho: A ver, si ante la fábrica demuestro que no soy socio, deberían fabricarme entonces, ya que ustedes no obligan a serlo ¿no? Entonces denme un certificado de no afiliación y apañado, me fabrican. Me manda a afiliaciones de nuevo.
DTO: Socios: Bajo, y le pido un certificado de no afiliación. Me dice que es imposible, que solo puede certificarme ser socio, certificar “cosas ciertas”. Le digo que si acaso no es menos cierto que no soy socio. Descolocado, me manda a la puerta de al lado a reclamaciones a ver si pueden hacer algo.
DPTO. reclamaciones: Me atiende un tio. Le cuento el caso y me manda a reproducción mecánica. Le digo que de allí vengo y que me de mi certificado de no socio. Me dice que no existe. Mientras, un menda de la SGaE pasa al lado y escucha la movida. El perla me dice ¡ah, no! Imposible; para editar algo en este país TIENES que ser socio de la SGaE. Le contesto que mentira, que la LPI le cede la gestión de los derechos de los socios, no de TODOS los autores. Ante la pillada, hace mutis por el foro y se larga. Me mandan al abogado de la SGaE.
ABOGADO: Le cuento el caso de nuevo. Un chaval majisimo y ultracompetente. Al principio me suelta la charla de las ventajas de la SGaE, convenientemente rebatida. Acepta que YO puedo gestionarme mis propios derechos (lo cual implica y reconoce, que puedo editar sin pagar a la sgae: los 0,50 que pagaria por cd con SGaE, de los cuales me devuelven 0,50 menos el 14% de gestión y el 16% de IVA, podría ahorrarmelo, no pagar nada puesto que yo mismo me autoedito y es como cobrar mis derechos, en vez de usar un intermediario para darme mi propio dinero). Reconoce pues que ellos gestionan a sus socios, no a todos. Seguimos, y reconoce que debería poder fabricar si algo demuestra que NO soy socio de la SGaE y que Sí son mis canciones, lo cual implica que YO mismo gestiono mis derechos. ¿Problema? No hay foprma de demostrarlo, ¿o si? Él mismo me ha dado la clave: Las canciones son tuyas si se registran en propiedad intelectual. Ahí he saltado entonces y si presento el registro de propiedad intelectual y una declaracion jurada de que no soy socio eximiendo a la fabrica de responsabilidades, la fábrica PUEDE hacerme el CD entonces, ¿no? Ante tal afirmacion, ha tenido que responder lo evidente: Efectivamente, la fábrica puede hacerlo entonces SIN PASAR POR LA SGaE NI PEDIR PERMISO, puesto que el registro de propiedad intelectual demuestra que soy el autor Y NO PISO A NINGÚN SOCIO DE LA SGaE.
De paso le he comentado acerca de los contratos que firman con los productores fonográficos (discograficas) y ha reconocido que hay cláusulas leoninas (no ha querido reconocerlas ilegales, ¡pero si no lo son me corto la mano!). De hecho lo defendía (a medias) hasta que le he citado varios articulos y ha tenido que callarse lógicamente.
RESULTADO: ¡ES POSIBLE AUTOEDITARSE SI DEMUESTRAS QUE LAS CANCIONES SON TUYAS Y DECLARAS NO SER SOCIO DE LA SGAE!
Ha costado y se negaban a reconocerlo, pero es posible. Lo que he sacado en claro es que trabajadores de la SGaE son conscientes que asfixian a los grupos pequeños y les obligan a hacerse socios. Me han reconocido que cierran el mercado a los no socios y que actúan de forma monopolistica.
Por cierto, también he estado en propiedad intelectual, y registrar todo tu disco solo vale 11,72 euros.
Nota del autor de Ningunterra, Mario Pena. Mi recomendación es que ha realizar un trabajo de este tipo se use tanto el registro tradicional regulado, como los servicios alternativos online (
SafeCreative.org u otros), porque de esta manera, duplicando y diversificando la seguridad, la redundancia y las prestaciones estaremos mejor preparados para cualquier eventualidad y desafío de la era digital y tecnológica.
Lo aquí expuesto no ha sido contrastado con los abogados que conozco. Si alguien ve algún problema legal que lo exponga en los comentarios o me contacte. En cualquier caso es importante puntualizar que ningún registro garantiza fuera de toda duda la autoría. Cualquier registro de la propiedad intelectual ofrece una prueba “iuris tantum”, es decir, admite prueba en contra. Pero si todos nos acostumbramos a registrar nuestra autoría sobre nuestras obras, ya sea en
registros de la propiedad intelectual online o en los registros regulados de cada país, antes de publicar nada en ningún medio, nos ahorraremos problemas en el futuro.
26/11/2009 19:53 Autor: davidov3. Enlace permanente. Tema: Música. No hay comentarios. Comentar.

"Lo bueno, si breve... ¡¡un HAIKU!!" Poemas japoneses de dos o tres versos

20091126183912-haiku.jpg

Visita esta página dedicada a los haiku, que como sabes son breves poemas japoneses de un par de palabras.

Un ejemplo con el haiku de hoy (día 26 de noviembre):

"Mondos los sauces, secas las aguas claras, acá y allá piedras".

26/11/2009 18:39 Autor: davidov3. Enlace permanente. Tema: Literatura. No hay comentarios. Comentar.

La música ayuda a crecer a las lentejas... increíble

20091126175144-lentejas.jpg

Sólo podía ser cosa de Beethoven. Ahora se ha descubierto que las lentejas crecen más si "escuchan" al sordo más genial: Beethoven... Oír para crecer, y ver para creer. Si ya los antiguos griegos atribuían facultades mágicas a la música (y antes que ellos, probablemente, el hombre de las cavernas)...

Artículo de La voz de Galicia (26 de noviembre 2009) 

Artículo de La región (26 de noviembre de 2009)

Artículo de El Faro de Vigo (26 de noviembre de 2009)

Artículo del blog Diabolus in musica (26 de noviembre de 2009)

26/11/2009 17:51 Autor: davidov3. Enlace permanente. Tema: Música. No hay comentarios. Comentar.

¡Baila una pavana del Renacimiento!

Este vídeo muestra una pavana completa.

Primer vídeo (pasos adelante). Segundo vídeo (pasos hacia atrás). Tercer vídeo (rotación).

Como recordarás, es una danza del Renacimiento en la que, por parejas normalmente mixtas (hombre-mujer), se describían figuras en grupo, ya fuera trazando líneas rectas o círculos. Es una danza lenta, binaria, de pasos, que solía agruparse en los pares de danza junto a la gallarda (danza rápida, ternaria y de saltos).

Luego, en el Barroco, sería sustituida por el par Allemanda-Courante, que junto al par Sarabanda-Giga constituiría la Suite alemana. J.S.Bach crearía sus maravillosas suites para violonchelo solo partiendo de esta estructura, añadiendo un preludio al inicio de cada suite y una breve danza ternaria (bourré, minueto o gavotta) entre el primer y el segundo par.

26/11/2009 14:15 Autor: davidov3. Enlace permanente. Tema: Música. No hay comentarios. Comentar.

24/11/2009

Sesión del Club de lectura dedicada a Jose Luis Sampedro: "La vieja sirena"

20091124132858-sampedro.jpg

La próxima sesión del Club de lectura de nuestro instituto está dedicada a la figura de Jose Luis Sampedro, y - junto a La sonrisa etrusca - veremos La vieja sirena.

Cliqueando aquí accederás a una reseña del libro, resumiendo sus aspectos literarios más interesantes referentes al amor y el erotismo.

Cliqueando aquí accederás a una selección de varias escenas, algunas de las cuales están analizadas minuciosamente.

Cliqueando aquí accederás a un trabajo monográfico sobre "El erotismo en La vieja sirena al servicio de lo prohibido".

Si cliqueas aquí accederás al otro artículo sobre Jose Luis Sampedro que hicimos en nuestro Club de lectura.

24/11/2009 13:28 Autor: davidov3. Enlace permanente. Tema: Literatura. No hay comentarios. Comentar.

23/11/2009

Cortometraje "18.1": emocionante thriller made in Galicia

20091123225950-n36925473381-1030.jpg

Os recomiendo muy mucho este fantástico cortometraje que nos da una lección de un modo atractivo, llena de suspense, hecho por el joven director Gutier Rolán. Enlace.

Me parece magistral el análisis que hizo Manuel Ayán, del cineclub Nosferatu, y que os copio aquí: [no lo leáis hasta que hayáis visto el corto]

"18.1" Recapacitar sobre a noción de xénero

Unha das singularidades que caracteriza ao máis inquedo cine moderno é a súa falta de definición xenérica. As máis radicais obras do arxentino Lisandro Alonso, do taiwanés Tsai-Ming-Liang ou do catalán Albert Serra transitan por terreos onde a pertenencia xenérica está totalmente difuminada: nocións como drama, comedia, realismo ou estilización fantástica non existen pola liberdade dos códigos utilizados e pola consciencia de que tales estilemas obedecen a unha codificación un tanto obsoleta e reduccionista. Por esto mesmo, "18.1" de Gutier Rolán, é un traballo que resulta para o espectador difícil de etiquetar como obra de xénero, dado que a súa estrutura (debedora, iso si, dunha fórmula tan clásica como o plantexamento-nudo-desenlace) entra nunha especie de inversión dos códigos establecidos. Se, por exemplo, nas películas fantásticas, o terror parte dun tratamento realista para desembocar na violentación desa mesma realidade, en "18.1" o efecto é totalmente o contrario: asistimos en gran parte da película a unha estilización do fantástico máis convulso para rematar nunha coda final de estrito realismo fácilmente recoñecible, realismo que crea inquedanza, si, pero realismo ó fin e ó cabo.

"18.1" tamén funciona noutro tipo de inversión do seu discurso: o espazo en "off", ou sexa, o senso que cobra aquelo que non vemos, que está latente no exterior determinando ou inducindo unha acción interior. O feito de que o espectador non teña uns referentes externos que posibiliten unha articulación da historia narrada, crea unha suspensión do seu punto de vista: os personaxes si son conscientes do que ocorre, pero para o espectador o discurrir da historia vai nunha oblicua percepción do que aqueles contemplan. A este respecto é significativa a frase que di un dos personaxes: "están a rebuscar nos cubos do lixo". Unha inversión, pois, de dobre senso: a espacial en "off" e a demostrada na comprensión do espectador con respecto ós comentarios dos personaxes.

Sinalar, asimesmo, o protagonismo que dentro da unidade temporal e espacial da película ten esa casa como elemento aglutinador da ficción e que retrotrae a iconos fantasmagóricos tan mitificados no cine como o Maderley hitchcockiano ou o Marienbaud resnaisiano. O seu aspecto señorial é un escenario capacitado para envolver ós seus inquilinos de certa claustrofobia gótica, onde, ademais, as luces filtradas a través das cotinas e o forte resplandor lumínico da porta principal obra metafóricamente como un falso reducto liberador.

Para rematar, decir que ante esta buscada (e conseguida) ambivalencia de "18.1" só queda o papel atribuído ó espectador: ser partícipe do senso que ten a película a través do seu criterio subxectivo e chegar á conclusión de se nos atopamos ante unha obra de clara filiación xenérica

23/11/2009 17:31 Autor: davidov3. Enlace permanente. Hay 1 comentario.

"(Grocery) Store wars": una versión vegetal de "Star Wars", muy divertida

Aquí os ofrezco un vídeo con un remake de la famosísima Star wars. Con versiones vegetales de los personajes (Chiwbroccoli, por Chiwuakka; Ham solo, por Han Solo; R2Peanuts por R2D2; etc). Está en inglés, pero se entiende genial. Está muy bien para aprender vocabulario de vegetales; fijaos en la escena de la cantina: ¡¡es igual!!

 

23/11/2009 16:36 Autor: davidov3. Enlace permanente. Tema: Inglés. No hay comentarios. Comentar.

19/11/2009

Homenaje a Ángel Barja, compositor ourensano

20091119174209-angel-barja.jpg

El compositor ourensano Ángel Barja, nacido en Santa Cruz de Terroso en 1938 y fallecido en León en 1987, recibirá un merecido homenaje este mes en Verín, a través de actuaciones como la del Cuarteto Rock de Cámara el 28 de noviembre en la Casa de la Cultura a las 19h. El programa del concierto es el siguiente:

CONCIERTO EN CONMEMORACIÓN DE DOS GRANDES DE LA MÚSICA CLÁSICA

PRIMERA PARTE: Wolfgang Amadeus Mozart

- Divertimento nº 3 en Fa Mayor: Allegro - Andante - Presto

- Pequeña serenata nocturna en Sol Mayor: Allegro - Andante - Menuetto - Allegro

- Sonata para piano en La Mayor (arreglo): Rondó alla turca

SEGUNDA PARTE: Ángel Barja

- Cuarteto nº 1 en Re Mayor: Allegro - Andante - Allegro - Allegro

Espero que os guste en concierto y que os animéis a oír obras de estos dos grandes compositores.

19/11/2009 17:42 Autor: davidov3. Enlace permanente. Tema: Música. No hay comentarios. Comentar.


Blog creado con Blogia. Derechos de autor con . Estadísticas. Suscribir RSS. Admin.